Bolum 22

Loncanın kudretli kapısı uzun bir sürenin ardından Carl için tekrar açıldı. İçeri girenler Luna, Carl ve Reiji idi. Etraftan sesler çıkmaya başladı. -O sakallar eski bölük komutanı Reiji değil mi o? -Hiç şüphesiz o ayrıca o kızın mor gözü ve lacivert saçı tanıdık geliyor- -PRENSES DEĞİL Mİ O??? -Gerçekten prenses! Peki o çocuk kim? Asteria, Reiji’yi ve prensesi fark edince meraklı bir şekilde resepsiyon kısmından çıktı ve onlara doğru ilerledi. -Hoş geldiniz efendim! Cevap veren sıcak gülümsemesiyle Carl oldu. -Hoşbulduk. Asteria ilerlerken Carl’ı duyunca bir anlık duraksadı gözü fal taşı gibi açıldı. Şok geçirmiş gibi duruyor, Sesi titriyordu. -C-c-carl? -Uzun zaman oldu değil mi? Asteria hiç bir şey söylemeden ileri doğru atıldı, Carl’a mutluluk gözyaşlarıyla sıkıca sarıldı. -Kocaman olmuşsun Carl! -Sen de baya bir büyümüşsün Asteria. Luna dışardan ifadesiz duruyordu fakat içinde sinirden kuduruyordu. - “Bu Asteria denen kızı öldürsem sorun olur mu?” Asteria ellerini arkada birleştirip biraz geri çekildi yüzünden mutluluğu okunuyordu. Carl ise gözünü ifadesiz bir şekilde Asteria’nın göğsüne doğru indirdi. -Gerçekten baya bir büyümüşsün… -Nereye bakıyorsun sen bakalım? Loncanın ortasında daha fazla durmamak için dördü de dışarı çıktılar. -Saygısızlığımı mazur görün Reiji-sama, Luna-sama. Benim adım Asteria, Carl’ın yakın bir arkadaşıyım. - “Hım! yakın arkadaşmış, yakın arkadaş öyle sarılır mı be?” -Memnun olduk Asteria. Carl krallığa gitmeden seninle görüşmek istediğini söyledi. O yüzden uğradık. Reiji göz ucuyla Luna’yı süzüyordu bir yandan. -“Luna’ya baksana ağzını bıçak açmıyor. Kıskandı herhalde.” Asteria yavaş bir şekilde Carl’ın omzuna vurdu ikiside gülümsüyordu. -Demek beni bu kadar özledin he. Sen de kendini çok özlettin carl. İnsan arada bir gelir yahu! -Haha özür dilerim sıkı bir eğitimdi. -Bir gün bütün olanları anlat söz mü? -Söz, söz. Carl sıcak bir şekilde devam etti, Luna ise kitlenmiş Asteria’ya bakıyordu. -Asteria biz o zaman gidelim. -Yine özleteceksin kendini değil mi Carl? Ne kadar güçlendin bari? Reiji ufak bir gülümseme ile lafa girdi. -Kabul etmesede beni yenecek kadar güçlendi Asteria. Resmen şok olan Asteria, gülümseyen Carl’a doğru merakla eğildi. -Ciddi misin Carl, o kadar güçlendin mi? -Yani tam yenmek denemez… -Şaka gibisin Carl gerçekten… Neyse dikkat et kendine. Fazla özletme… Reiji ve Carl arkasını dönmüşlerdi Luna hala Asteria’ya bakıyordu –Görüşürüz Asteria! Luna ve Asteria sadece birbirlerinin ruhlarına bakıyorlardı. Belli bir süre bakıştıktan sonra Luna arkasına döndü ve gitmeye başladı. - “Sana kaybetmem ben!” -“Beni sevmedi galiba…” — Carl demircinin kapısını büyük bir heyecanla açıp içeri daldı. -OJİSAN!!! Arkasından Luna’yla, Reiji onu takip etti. Üçünü de tanıyan Tetsu sıcacık bir gülümseme takındı. -AHAHAHAHA gözlerime inanamıyorum bu nasıl bir üçlü böyle! Hoşgeldin Carl, uzun süre oldu. Seninle de görüşmeyeli uzun zaman oldu Reiji! Luna üçünün sıcak bir gülümseme ile sohbet edişini izliyordu. -Hoşbulduk Tetsu-ojisan, gerçekten uzun zaman oldu. İşler nasıl? -İyi, iyi onu bunu boşver de beş yılda nasıl geliştin bakalım? -Artık bu sorunun cevabını ezberledim -Ne kadar kabul etmesede beni yenecek kadar. Tetsu bir anlık şaşırıp sessiz kaldı. Ardında bir kahkaha patlattı -HAHAHAHAHA demek öyle Carl senden de beklenildiği gibi. Tetsu meraklı bir şekilde Luna’ya döndü. -Her şeyi anladım da prenses neden burada? Luna soğukkanlı bir şekilde cevap verdi. -Efendim ben Carl’ın yakın bir arkadaşıyım. - “Yakını ailemle konuşurken eklememişti. Asteria ile mi alakalı acaba.” -Reiji-san’ı yenmen beni daha az şaşırttı Carl… Carl’ın yüzünde klasik piçimsi gülümsemesi belirdi. -Niye öyle dedin ki ojisan benim güzel bir en yakın arkadaşım olamaz mı? Luna kıpkırmızı kesildi. -“En yakın arkadaş demesi yetmezmiş gibi güzel de dedi. Öleceğim galiba!” Tetsu ve Carl kahkaha atmaya başladılar. -Hahahahaha! -AHHAAHHA! Hala aynısın Carl, hiç değişmemişsin. Carl ve Tetsu sıcak bir gülümseme ile vedalaşma kısmına geçtiler. -O zaman ben gidiyorum ojisan. -Bahtın şen olsun Carl, dikkat et kendine. Üçü gitmeye başladı. -“İnsanlarla anlaşmakta çok iyisin Carl…” -“Bir demirci ile böyle bir ilişki kurabilmek… İnsanı her geçen gün dahada şaşırtıyorsun Carl.” Bölüm Biter…